martes, 23 de febrero de 2010

Llegar...a su amor


He tratado de no llegar a ese extremo
Pero no pude resistir a su embrujo
Pues en sueños me ha arrastrado
Y...yo me dejé llevar...
En sus brazos he dormido
A su lado he subido a la cúspide
Pasión y locura
Amor y ternura
Es su amor...una cadena
Que adormece mi razón
Despertar y ver...
¡Vida!

3 comentarios:

  1. la vida siempre surge, bello poema y preciosa imagen.

    Saludos

    ResponderEliminar
  2. ﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ
        ჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ
            Estos son  ﮨﯝﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ
           miles de besitos
           ﮨﯝﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ
        desde mi corazón ﮨﯝﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ
     Tómalos, amig@...  ﮨﯝﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ
        son para vos!!!
           ﮨﯝﮨჱﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ ﮨﯝﮨ


    buenas tardess amiga que bello poema, que tengas una linda semanaa.
    Besotes para vos !!

    ResponderEliminar
  3. Que hermoso escribes amiga,
    besitos y buenas noches.

    ResponderEliminar

Buenas ondas...